Af en toe, in ons webdesign werk, hebben we klanten die een drop-down menu vragen voor hun website.

Ik vermijd het gebruik van uitklap-menu's (in al hun mogelijke vormen) liever. Daar zijn twee grote redenen voor. Ik zal er dure namen op plakken - maar sta me toe mezelf even te verduidelijken.

1. Ergonomie

Dit probleem stelt zich vooral bij horizontale uitklap-menu's. Iemand die met zijn muis van een hoofd-item naar een lager gelegen sub-item wil navigeren, neemt meestal het kortste pad : de rechte lijn.



Stel, de positie van je muis is op de rode X. Je zit dus in hoofd-item 'muziek', met de lijst van de sub-items uitgeklapt. Als je dan naar sub-item 'Smaakmaker' wilt gaan om daarop te klikken, heb je de neiging om een rechte lijn te nemen. Je volgt de zwarte lijn.
Het probleem : op het moment dat je die lijn volgt, ga je weg van het hoofd-item 'muziek', en beweeg je over het volgende hoofd-item 'lifestyle'. Dit zorgt er voor dat het submenu van 'muziek' dichtklapt, en het andere submenu openklapt... En je bent de weg kwijt.
Je wordt verplicht een nauwgezet pad te volgen... een beetje vergelijkbaar met het klassieke spelletje.
Dit is eerder een uitdaging dan een gemak.

2. Cognitieve psychologie

(Ik had beloofd dure termen te gebruiken...) De meeste mensen die met webdesign te maken hebben, gebruiken af en toe het 'magische nummer 7, plus of min twee'. Dit is gebaseerd op een theorie van Miller, die zegt dat we maximaal 7 items in ons korte-termijngeheugen kunnen opslaan voor gebruik. Recent onderzoek wijst zelfs aan dat dit nog minder is - een viertal. De consequentie hiervan voor drop-downs is zelfs nog genuanceerder.

De basis voor een goede navigatie binnen een website is drieledig : de gebruiker moet op elk moment een idee hebben waar hij vandaan komt, waar hij nu is, en waar hij naar toe kan. Je moet hem dus de mogelijkheid geven om een 'mentaal model' op te bouwen van de website - een soort van geestelijke sitemap.

Er zijn twee plaatsen voor kennis : 'knowledge in the world' en 'knowledge in your head'. Dingen zitten in je hoofd (ik weet dat mijn volgende trein om 16.56 vertrekt op spoor 10), of zijn zichtbaar 'in de wereld' (op het bord boven het perron zie ik staan : IC Brussel, 16.56, 10). Alles wat 'in the world' is, hoef je niet in je geheugen op te slaan : het is er, klaar om te gebruiken.

Om een mentale sitemap te kunnen opbouwen van een website, moet je eigenlijk de gebruiker de informatie geven over alle niveau's van het menu (hoofd- en subitems).

Een drop-down menu verbergt de informatie van de sub-items, en toont enkel de hoofd-items.

Dit dwingt de gebruiker om de informatie van alle sub-items op te slaan in zijn geheugen - in tegenstelling tot een menu dat zichtbaar blijft staan. Combineer dit met het feit dat je eigenlijk maar een viertal items in je geheugen kan opslaan... Je komt al snel uit op een mystery meat navigation.

Daarom vermijd ik liever drop-down menu's. Altijd ? Nee, er zijn natuurlijk gevallen waarbij de voordelen van een drop-down zwaarder wegen dan de nadelen. Zoals het een goede Vlaming betaamt, antwoord ik dus meestal op de vraag 'drop-down menus ?' met 'het hangt af van geval tot geval'.

Wat is jullie mening over drop-down menu's ?