Ik heb het vaak over het verschil tussen de digitale immigranten en de digitale autochtonen.

Ikzelf ben de eerste twaalf jaar van mijn leven opgegroeid zonder computer, zonder gsm, zonder internet, zonder digitale televisie. Ik ben een vreemde in dit digitale land - goed geïntegreerd weliswaar, maar nog steeds een immigrant. Elke nieuwe technologie is voor mij nog steeds een wonder.

De generaties die nu langzaamaan de arbeidsmarkt veroveren hebben niets anders gekend dan een digitale omgeving - zij zijn de digitale autochtonen. Voor hen is internet niet een technologie die onder de knie moet gekregen worden, maar iets dat op natuurlijke wijze in hun leven geïntegreerd is.

Het verschil tussen deze twee is een fundamenteel andere manier van met de wereld (digitaal, maar ook de IRL wereld) omgaan.

Gisteren bracht ik de dag door met user testing van een bestaande website. En daar kreeg ik een mooi voorbeeld van dat verschil voorgeschoteld.

15-jarige gebruiker: "Het woord van deze link ken ik niet, dus ik zal er eens op klikken."
55-jarige gebruiker: "Het woord van deze link ken ik niet, dus ik zal er niet op klikken."

Letterlijk de uitspraken van deze gebruikers. Eén woord verschil, maar een fundamenteel ander manier van denken.

(Ik schreef er al over in mijn Manifesto. Anderen zeggen: Young people don't like us. Who can blame them?)